szkarlatna_litera_003 Filmy
Szkarłatna litera

Ocena ogólna:  Wyraźnie zły (-2)

Tytuł oryginalny
The Scarlet Letter
Rok produkcji
1995
Gatunek
Dramat obyczajowy
Czas trwania
130 minut
Reżyseria
Roland Joffe
Scenariusz
Douglas Day Stewart
Obsada
Demi Moore, Gary Oldman, Robert Duvall
Kraj
USA
BrakNiewieleUmiarkowanieDużoBardzo dużo
Nieprzyzwoity język
Przemoc / Groza
Seks
Nagość / Nieskromność
Wątki antychrześcijańskie
Fałszywe doktryny

Ekranizacja słynnej powieści autorstwa Nathaniel Hawthorne. Jest to opowieść o kobiecie (Hester Prynne), która przybyła do jednego z XVII-wiecznych purytańskich miasteczek w Nowej Anglii. Tam pod nieobecność swego męża (który czasowo jest uważany za zaginionego) wdaje się w romans z  Arturem Dimmesdale, lokalnym kaznodzieją. W wyniku tego romansu zostaje poczęte dziecko, co staje się dowodem na niewierność małżeńską Hester. Lokalne władze miasteczka postanawiają zatem ukarać winnych cudzołóstwa, jednak Hester nie chce wyjawiać, kto był wspólnikiem w jej grzechu. Dlatego też, ukarana zostaje tylko ona, a sankcją jest tu noszenie na sukni szkarłatnej litery „A” (od „Adultery”, czyli „Cudzołóstwo”).

Na płaszczyźnie moralnej i światopoglądowej film ten nie kryje swej niechęci wobec tradycyjnej moralności chrześcijańskiej. Cudzołóstwo głównej bohaterki jest tu wychwalane i otaczane czcią, zaś piętnujący i karzący je chrześcijanie są pokazywani w wyraźnie antypatycznych barwach. Hester Prynne jest dumna z popełnionej przez siebie nieprawości i próbuje do zajmowanego przez siebie stanowiska przekonać swego kochanka, który ma z tego tytułu wyrzuty sumienia – mówi do niego np.:  „To co robiliśmy było święte, oboje to czuliśmy”.  W filmie pojawia się też wątek miejscowych czarownic, które też są przedstawione tam w sympatyczny i przychylny sposób (z rozrzewnieniem wspominają one jak to mogły kiedyś – póki chrześcijanie im tego nie zabronili – odprawiać swe okultystyczne rytuały).

Szkarłatna 2

W filmie jest też pewna ilość dość wyraźnie przedstawionych scen cudzołóstwa, krwawej przemocy oraz obscenicznych i wulgarnych wyrażeń.

Ogólnie rzecz biorąc „Szkarłatna litera” to obraz życzliwie przedstawiający cudzołóstwo i okultyzm, z antypatią zaś odnoszący się do chrześcijaństwa i tradycyjnej moralności.

Mirosław Salwowski

 

4 lipca 2017 12:03