Filmy
Święci z Bostonu II – Dzień Wszystkich Świętych

Ocena ogólna:  Wyraźnie zły (-2)

Tytuł oryginalny
The Boondock Saints II: All Saints Day
Data premiery (świat)
19 październik 2009
Rok produkcji
2009
Gatunek
Komedia sensacyjna
Czas trwania
118 minut
Reżyseria
Troy Duffy
Scenariusz
Troy Duffy
Obsada
Sean Patrick Flanery, Norman Reedus, Billy Connolly, Clifton Collins Jr., Julie Benz, Bob Marley, Brian Mahoney, David Ferry
Kraj
USA
BrakNiewieleUmiarkowanieDużoBardzo dużo
Nieprzyzwoity język
Przemoc / Groza
Seks
Nagość / Nieskromność
Wątki antychrześcijańskie
Fałszywe doktryny

Kolejna część kinowego hitu „Święci z Bostonu”. Tym razem irlandzcy bracia MacManus udają się do Bostonu, by pomścić brutalnie zamordowanego księdza (które to morderstwo zostaje dokonane w taki sposób, by podejrzenie za ów czyn, zostało skierowane właśnie na nich).  W zabijaniu kolejnych przestępców i rzezimieszków będzie im pomagał ciamajdowaty Latynos oraz piękna agentka FBI.

„Święci z Bostonu II” na płaszczyźnie moralnej i światopoglądowej mają pełno wad, a są nimi:

Życzliwe przedstawienie krwawej zemsty i samosądów. Główni bohaterowie poświęcają lwią część swego czasu i energii na to, by na własną rękę zabijać przestępców. Sęk w tym jednak, że jako prywatne, bo nie działające z upoważnienia władz cywilnych, jednostki, nie mają moralnego prawa tego czynić.  Na „własną rękę”, bez upoważnienia policji i wymiaru sprawiedliwości, mamy prawo tylko się bronić (również z użyciem przemocy), ale odróżnić to należy od mszczenia się i samosądów. Prawo do wymierzania pomsty oraz kary  ma Bóg oraz powołane przez Niego na tej ziemi zwierzchności i autorytety, nie zaś prywatne jednostki.  Pismo święte mówi: ” (…) nie wymierzajcie sami sobie sprawiedliwości, lecz pozostawcie to pomście [Bożej]! Napisano bowiem: Do Mnie należy pomsta. Ja wymierzę zapłatę” (Rzym. 12, 19). Postępowanie braci MacManus jest drastycznym i jawnym pogwałceniem owej tradycyjnie chrześcijańskiej zasady. 

Delektowanie widza wymyślnymi scenami przemocy. Przemoc w tym w filmie jest używana nie tylko w złych moralnie celach. Ona stanowi tu też środek służący zabawianiu i ekscytowaniu widzów. Dowcipy i żarty, które niejednokrotnie towarzyszą tu scenom przelewania krwi, odzierają bowiem zadawanie ran i śmierci z należnej temu powagi. Podobnie, stosowany w tej produkcji zabieg polegający na zwolnionym tempie pokazywania poszczególnych aktów krwawej przemocy,  ma celu to, by widz jeszcze bardziej delektował się takimi widokami.

Święci z Bostonu II / puls2.pl

Święci z Bostonu II / puls2.pl

Przedstawianie z sympatią takich grzechów jak pijaństwo oraz wulgarna mowa. Bracia MacManus piją tu alkohol w wyraźnie przesadnych i nadmiernych ilościach.  W całym filmie ciągle można też słuchać wielu wulgarnych słów. Nikt nikogo tu nie karci, ani nie krytykuje za pijaństwo oraz plugawy sposób wysławiania się – tak też w domyśle jest to ukazane jako normalny i pożądany sposób zachowania.

Faktyczne ośmieszanie chrześcijaństwa. Choć w filmie padają wielokrotnie cytaty z Pisma świętego oraz np. pięknej tradycyjnej pieśni katolickiej „Dies Irae” wszystko powyższe oraz fakt, iż owe pobożne nawiązania pojawiają się zwykle w trakcie dokonywania aktów krwawej prywatnej zemsty, bardziej ośmieszają i poniżają chrześcijaństwo, aniżeli je promują i wywyższają.

A jakie są zalety tej produkcji? Cóż, można za takowe uznać  fakt niektórych lekkich „homofobicznych” uwag się w nim pojawiających, a także to, iż w pewnych swych aspektach bracia MacManusowie wydają się być dość skromnymi i prostymi ludźmi. Jest to jednak zdecydowanie za mało, by polecać innym tą orgię rozrywkowej przemocy, wulgarności oraz gloryfikację prywatnej zemsty. Ten film to ścieki. Jeśli po oglądnięciu takowego nie ma się mocnego poczucia duchowego niesmaku czy wewnętrznego zmieszania, znaczy to tylko tyle, że przyzwyczailiśmy się już do picia obrzydliwości i system obronny naszych dusz uległ poważnemu osłabieniu.

30 grudnia 2013 14:31